Heel 2025 geen blog geschreven - te druk met andere dingen. Maar nu ik voor de 2e keer een Pancha Karma ga doen (de eerste keer was 10 jaar geleden in Bali), dacht ik; laat ik het weer eens oppakken. Het lukt me alleen even niet om foto's er tussen te plakken, hoop dat ik het nog een keer wel door ga krijgen hoe dat ook weer moest...
PK is een vijfvoudige Ayurvedische reinigingskuur. Het bestaat uit diverse behandelmethoden, die als nut hebben het lichaam te ontdoen van moeilijk afbreekbare afvalstoffen. Er wordt gebruik gemaakt van speciale oliën en kruiden. PK moet altijd begeleidt worden door een ervaren Ayurvedisch geschoolde arts.
9 februari vlogen Paul en ik naar Kerala. Paul is een vriend met ernstig long covid. Omdat hij van alles wat hij geprobeerd heeft het meeste baat heeft bij Ayurveda, besloot hij dat hij een PK wilde doen.
We hadden een dagvlucht via Abu Dhabi, en kwamen Nederlandse tijd om 22.30 uur aan. Er was een vreselijke rij bij de douane maar gelukkig werden we opgehaald door een meneer van Indimasi, en om 5 uur plaatselijke tijd (0.30 uur in NL) kwamen we aan bij Indimasi. Ik voelde me nog niet echt kapot dus eerst mijn kleren een beetje uitgesorteerd. Mijn kamer zag er heerlijk uit;
alleen was het bed keihard. Maar ik was moe en toen toch gaan slapen, om 9 uur werd ik wakker; prima.
Om beurten hadden we een afspraak bij de hoofdarts. Paul vertelde later dat bij hem het hele artsenteam kwam opdraven, zes man/vrouw sterk. Mooi dat ze serieus aandacht aan hem gaan besteden.
Na het consult hadden we net even tijd voor de lunch. De lunch is de grootste maaltijd hier en bestaat uit 3 bakjes groente, 1 klein bakje met een zoetig toetje, 1 bakje rijst, soms wat rauwkost, en een chapati-variant:
Daarna hadden we onze eerste behandeling; een massage met 4 handen, anderhalf uur. Afhankelijk van je gezondheid krijg je extra behandelingen zoals stoombad (benauwd heet), olie massages, klei massages, worden je sinusholtes gespoeld (auw), wordt er met hete zakjes kruiden op je lichaam gestempeld.
Toen had ik even tijd om te zwemmen en de namiddag yogales en daarna stond het diner al klaar. Het diner is lang niet zo uitgebreid als de lunch, maar je mag zoveel vragen als je wil. En rond 16 uur is er een verantwoorde zoete snack.
Na het eten zitten Paul en ik meestal in het huiskamertje tussen onze kamers, tot één van ons het zat wordt en dan zoeken we dat keiharde matras maar eens op.
De eerste 2 nachten prima geslapen, denk oververmoeid van de reis, maar de 4e nacht heb ik de hele nacht liggen draaien op het matras dat de vering heeft van een gemiddeld yoga matje. Dus tijdens de medische check up maar eens laten vallen dat dat matras wel heel erg hard is. Oh! daar konden ze wel iets aan doen. En ja hoor; 's middags lag er een deken tussen het onderlaken en de houten plank. Dat schoot niet echt op natuurlijk. Dus ik naar de receptie. Oja; ze hebben ook toppers. Nou, dat was dus een 2e zelfde dekentje. Ik besloot het maar voor deze nacht te accepteren, ik was toch moe van die slechte nacht, en inderdaad 7 uur in soort van coma gelegen. Maar; wordt vervolgd.
De dagen vliegen hier voorbij. Om 6.30 uur is er een les Kalari, een vorm van martial arts. die heb ik één keer geprobeerd. Saai en met mijn verzwikte enkel niet echt goed te doen dus na half uurtje heb ik die strijd opgegeven en ben ik naar de Shala gegaan voor een half uurtje eigen ashtanga.
Om 7.30 uur kwam de yoga leraar. Een hele fijne man, tevens masseur. Eerst 20 minuten mediteren op een 'hare Krishna' mantra. De tekst is simpel; Hare Krishna Hare Krishna Krishna Krishna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare. En dat 1000 keer.
Rond 8 uur begint de yoga, een soort veredelde stretching. Maar voor de meeste mensen al een hele uitdaging. Omdat de leraar zo aardig is, doe ik elke keer mee. Hij vraagt steeds bezorgd of ik het wel een fijne les vind en ik verzekerde hem ervan, dat ik weg zou blijven als ik het niks vond. Hij weet niet dat ik inmiddels om 6.45 uur 3 kwartier ashtanga doe. Na zijn les blijf ik nog een kwartiertje zitten voor wat Pranayama. En dan moet ik echt aan de ghee. Op dag 4 hier begonnen met 30 ml geklaarde vloeibare boter met vieze kruiden, naar 60 ml, naar 90 ml naar 110 ml op dag 7. Ze kijken aan hoe je op deze hoeveelheden reageert, is voor iedereen anders.
Ik krijg elke dag om 10.30 uur massage, perfecte tijd. Kan die ghee even zakken, en dan is het wachten tot ik honger krijg en mag ik een rijstsoepje met kokos chutney. En als dat verteerd is mag ik aan mijn lunch. Maar een ons vloeibare boter op je nuchtere maag blijft lang zitten.
Meestal ga ik rond 16 uur even wat baantjes zwemmen, en daarna even in het laatste zonlicht opdrogen. Om 17.30 uur is de 2e meditatie/yoga les en daarna het diner.
Elke dag wordt er een activiteit gepland. Drie dagen geleden een gemeenschappelijke (feest) maaltijd met verboden vruchten zoals witte rijst, haloumi en spicy papadums, maar ook met heerlijke curry en andere lekkere hapjes. Er zijn soms lezingen, een workshop sarong knopen, dansen bij het zwembad, muziek, het stelt allemaal niet spectaculair veel voor maar is wel aardig.
De Guru die hier rond loopt, (guruji), is een bijzondere man. Hij neemt de geestelijke gezondheid voor zijn rekening en geeft soms de yoga les.
En dan kan je hier ook prachtig wandelen (niet midden op de dag, dan is het echt te heet, maar 's morgens vroeg of 's avonds is het heerlijk. We zitten in een tropische oase vol kokospalmen en fruitbomen (guave, mango, banaan, limoen).
De groep bestaat uit ongeveer 20-30 deelnemers, ongeveer evenveel mannen als vrouwen, maar Paul haalt met zijn 39 jaar de gemiddelde leeftijd flink naar beneden. Je kunt instromen op elke willekeurige dag en je kan hier 1 tot 4 weken blijven. Dus het is elke dag een verrassing wie er is. Wel zijn er groepjes gevormd, de meesten op land van herkomst. Er is een groep Amerikanen, een groepje Australiërs, gister is een Nederlandse vrouw uit Singapore naar huis gegaan en er is een oostblok groep met een Russische en Oekraïense dame gezusterlijk naast elkaar. Veronica, een Peruviaanse uit Genève, heeft zich bij Paul en mij aangesloten.
De dames van het gezelschap beginnen mij te benaderen wat de 'connectie' tussen Paul en mij is. Ik begin nu te antwoorden dat hij mijn 'boy-friend' is. Het is komisch om te zien hoeveel moeite het ze kost hun gezicht in de plooi te houden of het heel normaal is. Paul ziet er ook veel jonger uit en heeft een bovenlichaam vol tatoeages. Maar als ik ze uit hun lijden verlos dan zien ze er wel de humor van in. Ik vroeg Paul of hij door de mannen ook benaderd werd met deze vraag, maar nee, het blijkt echt een vrouwen-dingetje te zijn, haha.
Het wachten is nu dat de ghee mijn poriën uit gaat komen, dan krijg ik een dag rust en daarna gaat het echte werk beginnen...
17 februari. Dag 8.
In overleg met de artsen, die mij op de rustdag hadden willen zetten vandaag, toch doorgegaan met de ghee omdat ik nog vrolijk rond hobbel. Het centrum bestaat sinds 2019 en bij vrouwen stoppen ze op 110 ml omdat ze 'narigheid' willen voor zijn. Maar omdat ik nog prima rond loop, mocht ik vandaag 130 ml. Ik heb het in 1 ademteug naar binnen kunnen klokken. Beter dan kleine slokjes, dan proef je de smerige smaak toch meer. De vrouwelijke artsen keken vol ontzag toe. Ze hebben besloten dat ik hun guinea pig mag zijn. Ze hebben in al die jaren maar 1 vrouw op 150 ml gehad.
De massage van vandaag was op olie-basis. Je ligt op een leren massagetafel, je armen uitgespreid, en dan wordt de olie in elke porie gemasseerd. Inclusief je haar. Ik voelde me een stuk wague-steak rijp voor de barbecue. Daarna in het stoombad. Vandaag 8 minuten, het leek wel een half uur. Het is een houten kastje waar je in moet zitten. rond je nek proppen ze met handdoeken de gaten dicht. Het is inmiddels hier 34 graden overdag. Normaal 28 graden maar het regenseizoen van maart is al begonnen met hitte.
In de namiddag met tegenzin het verplichtte bordje dunne rijstpap opgegeten. En toe dat verteerd was ben ik aan fruitsalades gegaan, en s avonds een chapati en groente curry. Ging er allemaal goed in. Dus morgen op naar de 150 ml.
Na het diner zijn Veronica, Paul en ik naar het festival op het buurterrein gelopen. Het is versierd met heel veel gekleurde lichtjes, ook de straat er naar toe, en het is voor Paul haalbaar. Hij kon thuis op goede dagen 2 keer 10 minuten wandelen, maar hier zit hij soms op een half uurtje, heuveltje op en af. Ook gaat hij gevarieerder eten (verdroeg thuis alleen maar rijstpap), en volgt nu ook de yogales nadat hij hiertoe aangespoord is door Guruji.
Het was een pestherrie op het festival. Wij hebben erg veel bekijks maar de mensen lijken het heel leuk te vinden dat we ook komen. Er staan mega boxen en er lopen ook kleine kinderen rond. 11 dagen lang, van 5 uur 's morgens tot 10 uur 's avonds. Maar het lukt me overdag me er redelijk voor af te sluiten. Er worden veel muziek- en dansoptredens uitgevoerd. We houden de herrie meestal maar een kwartiertje vol maar het is een aardige afleiding voor de avond.
18 februari, dag 9.
Goed geslapen (ik heb inmiddels een echte topper gekregen. Nog stijf maar al veel beter) Om 6.30 uur loop ik naar de Shala voor mijn eigen ashtanga yoga. Veronica doet elke ochtend mee. Ze doet het best goed voor iemand die nooit yoga deed. Het gaat prima samen, alleen doe ik wel meer maar het is wel heel gezellig samen.
Wordt vervolgd.
